ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد دوم)
مرحوم آقا شیخ حسن صالحى لاهیجانى از فضلاء بارع و باكمال و دانش حوزه علمیه داراى تولاى كامل و حال خوش و معنویت بوده و سالها از محضر آیات عظام حایرى و حجت و خوانسارى و صدر و فیض استفاده نموده و هم دو سالى به درس آیت‏الله العظمى بروجردى شركت نموده و در سال 1367 ق به مرض سرطان بدرود حیات گفته و در قبرستان حایرى مدفون شده است. مولف با وى مصاحبت و معاشرت بسیارى داشتم حقا اسم با مسمى بوده یعنى حقیقت صالح بود و حال توسل عجیبى داشت مقام حب و ولایش نسبت به خاندان وحى و رسالت بسیار بود منبر گرم و بیانات موثرى داشت از او استفاده‏هاى معنوى زیادى نمودم. كراماتى از مولاى ما حضرت عبدالعظیم علیه‏السلام درباره ایشان شده كه در ص 234 ج اول آثار الحجه و كتاب زندگانى حضرت عبدالعظیم علیه‏السلام مطبوع سال 1368 ق یاد شده و در اینجا هم مجمل آن بیان مى‏شود. در گوش آن مرحوم زخم منكر و منتنى بود كه چرك مى‏كرد و بوى بدى داشت و مدتها در قم و تهران معالجه كرده ولى مفید نیفتاده بود عاقبت مراجعه به مرحوم دكتر لقمان متخصص مرض گوش نموده و وى تشخیص زخم سالك داده كه بطى‏العلاج است و نسخه مفصلى از آمپول و روغن و غیره داده بود با تاكید اینكه حتما این دواها را باید بگیرى و استعمال كنى تا شاید این زخم كم‏كم بهبود یابد. مرحوم صالحى گفت از منزل دكتر بیرون آمدم گفتم من كه از معالجه خسته شده‏ام چرا مراجعه به دكتر معنوى نكنم و چرا شب جمعه است به سیدالكریم حضرت عبدالعظیم حسنى علیه‏السلام متوسل نشوم پس به جاى رفتن دواخانه به شهر رى آمده و به زیارت حضرت مشرف و عرض حاجت نمودم و قدرى از آن گردهاى ضریح مطهر به زخم گوش مالیدم و از حرم بیرون آمده در صحن متوجه شدم درد نمى‏كند و دیگر چركى ندارد گویا اصلا زخمى نبوده است.